داغ نه

داغ نه. [ ن ِه ْ ] ( نف مرکب ) آنکه داغ نهد. داغ کننده نشان را یا مداوا را یا مجازات را:
داغ نه ناصیه داران پاک
تاج ده تخت نشینان خاک.نظامی.دره محتسب که داغ نه است
از پی دوغ کم دهان ده است.نظامی.

آنکه داغ نهد

💡 نبود اندر آن خانه جز درد و داغ نه نان و نه آب و نه فرش و چراغ

💡 خوشم با داغ عشق او که این داغ نه سر بر جا نه سامان می‌گذارد

💡 لاله صحرای او بر چهره گل داغ نه سبزه اطلال او بر جعد سنبل مشکسای

💡 بهار لالهٔ این باغ دیده‌ای بیدل تو هم به‌خاتم دل داغ نه به‌جای نگین

💡 باز از سر ناز می به اغیار ده است وز آتش رشک بر دلم داغ نه است