کلمه «داریه» به معنای ساز موسیقی است که به شکل حلقهای از چوب ساخته میشود و میتواند بر یک یا دو روی آن پوستی کشیده شود. این ساز در موسیقی سنتی و محلی، به ویژه در میان یهودیان تهران، به نام «دُریِه» شناخته میشود. داریه به عنوان یک ساز کوبهای، معمولاً در کنار دیگر سازها نواخته میشود و به ایجاد ریتم و هماهنگی در موسیقی کمک میکند. این ساز با توجه به طراحی خاص خود، صدای منحصر به فردی تولید میکند که به آن ویژگیهای ویژهای میبخشد. داریه میتواند در جشنها، مراسمهای فرهنگی و هنری به کار رود و نقش مهمی در انتقال احساسات و داستانها از طریق موسیقی ایفا کند. در واقع، این ساز علاوه بر اینکه ابزاری برای نواختن موسیقی است، بخشی از فرهنگ و هویت اجتماعی جوامع مختلف نیز به شمار میرود. به طور کلی، داریه نمایانگر غنای فرهنگی و هنری است که از نسلهای گذشته به ما رسیده و همچنان در دنیای موسیقی سنتی جایگاه ویژهای دارد.
داریه
لغت نامه دهخدا
داریه. [دارْ ی َ / ی ِ ] ( اِ ) مصحف دورویه. دائره. یهودیان طهران دُریِه گویند. حلقه واری است از چوب که بر یک روی یا دو روی آن پوستی کشیده باشند و رامشگران بهمراه دیگر سازها بنوازند. رجوع به دائره و دورویه شود.
فرهنگ فارسی
۱ - ( اسم ) مونث دایر ( دائر ) دور زننده گردنده. ۲ - خطی گرد که دور چیزی را احاطه کرده باشد. ۳ - سطحی که خطی مدور گرد آنرا احاطه کرده باشد بطوری که فاصله هر یک از نقاط محیط آن نسبت به نقطه مرکزی مساوی بود
دائره
جمله سازی با داریه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 از پی پیرهن و داریه و زوده زفارس تا بحدیست مرا میل سپاهان که مپرس
💡 باید بد و نیک نیک ور نه بد بد زین بیش دف و داریه نتوانم زد
