خشکزار

بیابان، صحرا

خشکزار. [ خ ُ ] ( اِ مرکب ) زمینی که از آب بسیار دور باشد وگیاه در آن نروید. ( آنندراج ). خشک سار:
به خشکزار غم از لاله زار دشت جگر
نشان نماند لب چشمه سار داغ کجاست.ظهوری ( از آنندراج ).|| زمینی که باران بر آن نباریده باشد. ( ناظم الاطباء ).

= خشکسار۱