طراق

طراق. [ طِ ] ( ع اِ ) آهنی که پهن کرده سپس آن را گرد ساخته خود و مانند آن سازند. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ).
- طراق النعل؛ پاره ای نعل که بر موزه زنند و هر پاره ای برابر یکدیگر باشد. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). صندل هم لخت. ( مهذب الاسماء در دو نسخه خطی ). || هر پیشه ای که برابر چیزی باشد. || پوست پاره ای که گرد کرده بر سپر چفسانند. || ریش ٌ طراق ٌ؛ پر بر هم نشسته. || داغیست میان دو گوش گوسپند. ج، طرق. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). و رجوع به تاج العروس شود.
طراق. [ طُرْ را ] ( ع ص، اِ ) ج ِطارق. فال سنگک زنندگان. ( مهذب الاسماء ). فال سنگ گیرنده. ( منتهی الارب ). و الطراق؛ المتکهنون. و هن الطوارق. ( تاج العروس ). از این رو طُرّاق ج ِ مذکر طارق وطوارق، طارقات ج ِ مؤنث طارقة باشد. ( اقرب الموارد ). دل. کاهنان. ( منتخب اللغات ). آنکه فال سنگک گیرد.
طراق. [ طِرْ را ] ( معرب، اِ ) تریاق. ( منتهی الارب ). لغةٌ فی الدریاق، و هو رومی ٌ معرب ٌ. ( المعرب جوالیقی ص 223 ). اسم تریاق است، و آن مرکبی است معروف.( فهرست مخزن الادویه ). رجوع به تریاق و تریاک شود.
طراق. [طَ ] ( اِ صوت ) بر وزن رواق صدا و آوازی باشد که از کوفتن و شکستن چیزی همچون استخوان و چوب و مانند آن برآید. ( برهان ). آوازی که از زدن تازیانه برآید. ( غیاث اللغات ). آواز صعب که بر سبیل توالی خیزد از شکستن چوب و استخوان و مقرعه، و لولی ( کذا ):
از دل شیر و پلنگ آید آنگاه طراق
گر بشست تو برآید ز کمان تو ترنگ.( آنندراج ).تراک. طراقه. آواز افتادن چیزی گران بر زمین و مانند آن. آواز ترکیدن چیزی گران بر زمین و مانند آن. آواز ترکیدن چیزی. آواز. رجوع به طراقه و طراک شود:
طراقی برآمد ز حلقوم اوی
که لرزان شد آن کنده و بوم اوی.فردوسی.چوب را بشکنی طراق کند
آن طراق از سر فراق کند.سنائی.ساعتی توقف کرد، طراقی در آن کوه افتاد، چنانکه کوه از هیبت آن آواز بلرزید. ( اسرارالتوحید ص 81 ).
طراق مقرعه بر خاک و بر سنگ
ادب کرده زمین را چند فرسنگ.نظامی.خلیفه بر تخت بود و ارکان دولت حواشی نشسته بودند، طراقی در آن سرای افتاد و خلیفه با ارکان دولت به یک بار بر زمین فروشدند. ( تذکرةالاولیاء عطار ).

صدا و آوازی که از کوفتن و شکستن یا ترکیدن چیزی برمی آید.

صدا و آوازی که از کوفتن و شکستن چیزی مانند چوب و استخوان و جز آن بر آید.
از قصور قفصه افریقا در نیمه راه قفصه بسوی فنج الحمام واقع است برای کسی که عازم قیروان باشد.

💡 گر بزیر پل درآیی یک نفس وارهی زین طم طراق و زین هوس

💡 بر قفای تو زدم آمد طراق یک سؤالی دارم اینجا در وفاق

💡 برآمد ز ایوان طراقا طراق فرود آمد آن صورت از پیش طاق

💡 گفت من دیوانهٔ بس سرکشم وین طراق و طمطراق آید خوشم

💡 چون زدش سیلی برآمد یک طراق گفت صوفی هی هی ای قواد عاق

💡 این طراق از دست من بودست یا از قفاگاه تو ای فخر کیا