ثناگستر

ثناگستر. [ ث َ گ ُ ت َ ] ( نف مرکب ) مدح گستر. مدّاح:
گمان برم که من اندر زمین همان شجرم
شجر که دید ثناگستر و ستایش گر.فرخی.آن ثناگستر منم کاندر همه گیتی بحق
عزّ و ناز از مدحهای شاه حق گستر گرفت.مسعودسعد.

مداح، ستایشگر.

💡 بر طالع قویش دعاگوی مشتری بر طلعت شهیش ثناگستر آفتاب

💡 سرگرم مدح او نه منم کامد از ازل مدحت گرش سپهر و ثناگستر آفتاب

💡 در وصف عارض تو، چو گیرد به کف قلم ریزد فرو ز کلک ثناگستر آفتاب

💡 نخل ریاض ملک که باب عزیز تست سرسبز از دعای ثناگستر تو باد

💡 دارم ز خاک پای تو امید مرحمت هستم بدرگه تو ثناگستر آمده

💡 گر فروغی سخنت عین گهر شد نه عجب گر ثناگستر سلطان سخندان شده‌ای