عجما

عجما. [ ع َ ] ( ع ص ) کسی را گویند که بهیچ خیر وشری وانرسیده باشد. ( آنندراج ) ( برهان ):
صورت مردم عقل است نگاریده او
چو از او عقل جداگشت همانا عجماست.محمد عثمان ( از لغت فرس، از حاشیه برهان ).|| در عربی حیوان غیرذی عقل و زنی که قادر بر سخن کردن نباشد. ( برهان ) ( آنندراج ). رجوع به عجماء شود.

بی زبان، زبان بسته.

💡 دیو نسخته گو بمگو آدم این چند بی حقیقت عجما را