شاخ زر

شاخ زر. [ خ ِ زَ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) پاره ای زر. شاخه های زر که در خزائن سلاطین نگهدارند. ( آنندراج ):
ز برگهای خزان بر نهال شاخ زری است
چه کیمیا است که طالع بباغبان داده است.سلیم ( از آنندراج ).

پاره زر شاخه های زر که در خزائن سلاطین نگهدارند.

💡 نیست کامی که از آن حاصل نیست بهر ما نخل دعا، شاخ زر است

💡 از برای آنکه تا پرده‌ش ندرد باد مهر هر زمان بر صحن او از شاخ زر باران شود

💡 از دعا گرددشان کام دو عالم حاصل شعله آه بود شاخ زر درویشان

💡 تا زند باد خزان بر شاخ زر خسروی تا کند باد صبا در باغ نقش آزری

💡 سخا هنگام درویشی فزون‌تر کن که شاخ زر چو درویش خزان گردد پدید آید زر افشانش