لغت نامه دهخدا
عاقبت نگر. [ ق ِ ب َ ن ِ گ َ ] ( نف مرکب ) عاقبت اندیش. آنکه پایان کار را نگرد. عاقبت بین: بونصر مردی بود عاقبت نگر. ( تاریخ بیهقی چ ادیب ص 176 ).
عاقبت نگر. [ ق ِ ب َ ن ِ گ َ ] ( نف مرکب ) عاقبت اندیش. آنکه پایان کار را نگرد. عاقبت بین: بونصر مردی بود عاقبت نگر. ( تاریخ بیهقی چ ادیب ص 176 ).
عاقبت بین، عاقبت اندیش، آن که پایان کار را می نگرد.
( صفت ) آن که درباره عاقبت امور بیشتر فکر کند مال اندیش آخر بینی.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 نزایا نه تو را گفته ام که دیده ی شوخ سرت به باد دهد عاقبت نگر نکنی