ظل زمین

ظل زمین. [ ظِل ْ ل ِ زَ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) کنایه از شب است. ( برهان قاطع ).

کنایه از شب است. برهان قاطع.

💡 ما چون شبیم ظل زمین و وی آفتاب شب را به تیغ صبح گهردار می‌کشد

💡 کوکب سیاره را پیر فلک راهبر موکب انوار را ظل زمین راهزن

💡 ز بس بلندی ظل زمین به من نرسد نه ام سپید صباح است و نه سیاه مسا

💡 تیغشان گر افق صبح شود غوطه خورد در زمین ظل زمین اینک ابدا ممدودست