راست انداز
مترادفها
دقیق، درست
متضادها
نادرست انداز
لغت نامه دهخدا
راست انداز. [ اَ ] ( نف مرکب ) که مستقیم افکند. مقابل کژانداز. || آنکه تیر مستقیم بنشانه رساند. که مستقیم بر هدف زند. کسی که تیر را بهدف بزند. مجازاً تیرانداز قابل:
ز غمزه تیر و از ابرو کمان ساز
همه باریک بین و راست انداز.نظامی.|| صفت گستهم فرزند نوذر از پهلوانان داستانی ایران باستان: دیگر پسر نوذر بود پدر طوس و گستهم راست انداز. ( مجمل التواریخ و القصص ص 27 ).
فرهنگ عمید
آن که تیر را درست به نشانه می زند، تیرانداز ماهر: ز غمزه تیر و از ابرو کمان ساز / همه باریک بین و راست انداز (نظامی۲: ۱۷۶ ).
فرهنگ فارسی
که مستقیم افکند مقابل کژ انداز.
جمله سازی با راست انداز
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 أُولئِکَ عَلی هُدیً مِنْ رَبِّهِمْ ایشان که بدین صفتاند بر راه نمونی و نشان راست انداز خداوند ایشان.
💡 او را به عنوان یک مرد راست انداز میشناختند که هرگز در سخن گفتن به دروغ متوسل نمیشد و همیشه با صداقت با دیگران رفتار میکرد.
💡 در داستانهای قدیمی، قهرمان داستان معمولاً شخصیتی راست انداز و شجاع داشت که در برابر ظلم و بیعدالتی با صداقت و پایداری کامل ایستادگی میکرد.
💡 برای برقراری عدالت در جامعه، وجود قاضیان راست انداز که بدون هیچگونه تبعیض و با رعایت قوانین، حکم صادر کنند، از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است.