ثقاب
لغت نامه دهخدا
ثقاب. [ ث ِ ] ( ع اِ ) آتش افروزینه. ج، ثقب.
ثقاب. [ ث َق ْ قا ] ( ع ص ) سنبا. سنبنده. || سقاب الأکتاف، هویه. سنبا. لقب شاپور ذوالأکتاف.
فرهنگ عمید
سوراخ کننده.
جمله سازی با ثقاب
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 بوم چالندرست مرتع من مار و رنگم درین ثقاب و ثغور
💡 او با دقت بسیار زیاد سعی داشت با استفاده از تنها یک تکه کوچک ثقاب، آتش مورد نیاز برای گرم کردن خود را در آن شب سرد فراهم کند.
💡 در روزگاری که برق در روستاها وجود نداشت، روشن کردن یک ثقاب ساده میتوانست تمام تاریکی شب را برای خانوادهای که در آن خانه بودند، از بین ببرد.
💡 کودک با کنجکاوی به جعبه کوچک ثقاب نگاه میکرد و میخواست بداند چگونه این تکههای کوچک چوب میتوانند در لحظهای شعلهور شوند و نور بدهند.