جادوگر

جادوگر. [ گ َ ] ( ص مرکب ) ساحر. جادو. آنکه جادوئی کند. افسونگر. مُعَقّد. عاضِه. عاضِهَة ( مؤنث ). فاجِر. طاغوت. ( منتهی الارب ). و صاحب آنندراج آرد: جادوگر به کاف فارسی؛ ساحر

(گَ ) (ص فا. ) ساحر، افسونگر.

کسی که سِحر و جادو کند، افسونگر، ساحر، جادوپیشه، جادوکار.

افسونگر، ساحر، کسی که سحروجادومیکند، جادوپیشه
( صفت ) آنکه جادویی کند ساحر افسونگر.

💡 مصیبت و نیاز هرگاه دست به دست هم دهد، گسستگی نگیرد. سخن چین، سخن را از دهان تو بیرون کشد، رشوه ی پنهانی، جادوگری است.

💡 الاغ طلایی، یک سلسلهٔ پراکنده از ماجراها و وقایع فردی گوناگون را، که جادوگری، وحشت، عبارات منافی اخلاق و یک زهد عامه پسند چاشنی آن شده‌است، در بر می‌گیرد.

💡 بعد از شکست دیوار زمان که زندان مالوس بود افسانه‌های توانستند جسم فیزیکی و معنوی مالوس را برای همیشه از بین ببرند آما با فروپاشی زندان زمان بجز مالوس هیولاهای دیگر هم از بعد تاریک وارد زمان و مکان شدند و افسانه‌ها با کمک کنستانتین جادوگر سیاه خادم بهشت به شکار این موجودات می‌پردازند.

💡 پس از مرگ آرودوی، سرانجام ناوگان کمکی گوندور به رهبری ائارنور دوم، پسر ائارنیل دوم شاه گوندور و به همراه آدمهای سواره اهل رووانیون از راه رسید و سپاه الف‌های لیندون و ریوندل هم به آنان پیوست. پادشاه جادوگر آنگمار برای مقابله با این سپاه راه مقابله را در پیش گرفت اما سپاه او در جنگ به‌طور کامل نابود شد. وی سرانجام از صحنه نبرد خارج شد و به کارن دوم پایتختش رفت و از آن جا پنهان شد.