تخلق

تخلق. [ ت َ خ َل ْ ل ُ ] ( ع مص ) دروغ فرابافتن. ( تاج المصادر بیهقی ). دروغ گفتن. ( زوزنی ). بربافتن دروغ را. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ) ( از المنجد ). || خَلوق بر خویشتن کردن. ( از تاج المصادر بیهقی ) ( زوزنی ) ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). خود را به خلوق خوشبوی گردانیدن. ( اقرب الموارد ) ( از المنجد ). || خوی کسی گرفتن. ( منتهی الارب ). خلق گرفتن و خو کردن و خوش خو شدن. ( غیاث اللغات ) ( ناظم الاطباء ). تخلق به اخلاق دیگری؛ تکلف در آن. ( از منتهی الارب ) ( از ناظم الاطباء ). خویی به خود گرفتن که فطری نباشد و به تکلف خود را بر آن دارد. ( از اقرب الموارد ) ( از المنجد ): لیس التخلق بالاخلاق کالخلق. لاتتخلق باخلاق السفیه. ( از اقرب الموارد ).

(تَ خَ لُّ ) [ ع. ] (مص ل. )۱ - خوی گرفتن. ۲ - خوش خو شدن.

۱. خو گرفتن.
۲. خوی کسی را پذیرفتن.
۳. خود را به خوبی معرفی کردن.
۴. خوش خو شدن.

خوگرفتن، خوی کسی راپذیرفتن، خوشخوشدن
۱- ( مصدر )خوی ورزیدن خوی گرفتن عادت کردن. ۲- خوشخو شدن خلق نیک یافتن. ۳- ( اسم ) خوی ورزی. جمع: تخلقات.

[ویکی الکتاب] معنی تَخْلُقُ: خلق می کنی - می سازی-(کلمه خلق در اصل به معنای تقدیر و اندازه گیری است)
ریشه کلمه:
خلق (۲۶۱ بار)

خوی گرفتن.
خوش خو شدن.

💡 از آن جا که خداوند تعالی، انسان را به کرامت خود ممتاز ساخت و وی را از بین تمام موجودات به جانشینی خود برگزید، چنان که فرمود: «انی جاعل فی الارض خلیفه » برایشان واجب آمد که به اخلاق وی متخلق شوند و به اوصاف وی متصف گردند.

💡 کاغذ فرا نوردید و داد. یعنی بایزید هیچ است. چون موصوفی نبود، چگونه وصفش توان کرد تا بدان چه رسد که پرسند که او چگونه است یا توکلی دارد یا اخلاصی که این همه صفت خلق است. و تخلقوا باخلاق الله می‌یابد نه به توکل محلی شدن.

💡 مرد ره آن بود که در همه جای متخلق بود به خلق خدای

💡 برک با سابقه‌ترین عضو انجمن شهرداری در تاریخ شیکاگو است. در جریان دور نخست شهردار هارولد واشینگتن، در دورهٔ جنگ شورا، یکی از رهبران «وردولیاک ۲۹» بود. برک و پرسنلش در معرض تحقیقات فدرال و محلی قرار گرفتند و اعضای ستاد اش به اتهام لست حقوق و تخلقات قراردادی، متهم شناخته شدند و محکوم به مجازات شدند.

💡 تخلق آن باخلاق الهی است شدن مرآت وجه الله کماهی است