تسنن. [ ت َ س َن ْ ن ُ ] ( ع مص ) متغیر شدن. || به راهی درشدن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از ناظم الاطباء ). گذشتن از عَدوه. ( از متن اللغة ). || عمل کردن به سنت. ( از المنجد ). || مذهب اهل سنت را در اختیار کردن. ( از متن اللغة ). سنی گری، سنی شدن. مقابل تشیع. چاریاری.
- از اهل تسنن؛ از اهل سنت و جماعت، سنی. ( یادداشت بخط مرحوم دهخدا ). و رجوع به سنت شود.
(تَ سَ نُّ ) [ ع. ] (مص ل. ) ۱ - پیرو سنت بودن. ۲ - عقیدة کسانی که پس از پیامبر، ابوبکر را خلیفه می دانند.
۱. قبول سنت و طریقه کردن، پیرو سنت بودن.
۲. نام عمومی مذاهب عمدۀ اسلامی که پیروانشان خود را پیرو سنت پیامبر اسلام و خلفای راشدین می دانند.
۱-( مصدر ) پیرو سنت بودنقبول سنتت کردن. ۲- سنی بودن عقید. فرق. اکثریت که پس از پیغمبر اسلام صلی الله خلفای راشدین را بترتیب خلیفه و امیر المومنین دانند مقابل شیعه. یااهل تسنن. سنی مقابل شیعی.
پیرو سنت بودن.
عقیدة کسانی که پس از پیامبر، ابوبکر را خلیفه میدانند.
💡 در دانشنامه جهان اسلام چنین آمده که این گروه فرقهای شیعه متمایل به اهل تسنن بودند که به خلفای راشدین علاقه داشتند لیکن «امامت» را حق پسران فاطمه و علی میدانستند. زید بن علی بنا بر گزارشهایی این مذهب را گمراه دانست ولی پس از قیام و کشته شدنش، بتریه او را با توجه به ویژگیهایی که برای امامان میشناختند، از ائمه دانستند.
💡 مسجدالاقصی یکی از مقدسترین اماکن اسلامی برای مسلمانان است؛ مثلاً در برخی احادیث اهل تسنن گفته میشود این مسجد، سوّمین حرم شریف پس از مسجدالحرام و مسجدالنبی در مکه و مدینه است. همچنین، نقل است که آدم، مسجدالاقصی را ساخته و آن را چهل سال پس از ساختن بیتالله الحرام بنا به دستور خداوند، بنا نهادهاست.
💡 طی انقلاب یمن در بهار عربی که در سال ۲۰۱۱ آغاز شد، علی عبدالله صالح، رئیسجمهور یمن، کنار رفت و منصور هادی، معاون او، از حزب اصلاح که گرایش اخوانالمسلمین تسنن یمن دارند، طی همهپرسیای برای دورهٔ انتقالی به قدرت رسید. در زمان هادی که برای دورهٔ انتقالی آمدهبود انتخابات ریاستجمهوری و مجلس برگزار نشد.
💡 دانشگاه الازهر یا دانشگاه الازهر الشریف (به عربی:جامعة الأزهر الشریف) که در بین سالهای ۹۷۰ تا ۹۷۲ به عنوان یک دانشگاه در شهر قاهره مصر پایهگذاری شد، مرکز اصلی ادبیات عربی و علوم اسلامی اهل تسنن در جهان است. احمد الطیب هماکنون شیخ دانشگاه الازهر است.
💡 [۱] این کتاب از قدیمیترین و مهمترین کتب کلامی شیعه محسوب میشود. این کتاب خلاصهای است از کتاب الشافی سید مرتضی، که در آن به اقوال علماء اهل تسنن در امر خلافت (که در کتاب «المغنی» قاضی عبدالجبار معتزلی آمده) متعرض میشود و آنها را به تفصیل نقد میکند.