بی بها

(بَ ) (ص مر. ) ۱ - بی ارزش، بی قیمت. ۲ - پُربها، گرانبها، آنقدر که نتوان برایش قیمتی تعیین کرد.

بی قیمت، بی ارزش.

بی ارزش، بی قیمت.
پُربها، گرانبها، آنقدر که نتوان برایش قیمتی تعیین کرد.

💡 نیست سبحه این که بر دستست ما را بلکه هست دانه چندی ز در بی بهای کربلا

💡 واندر خزان زبهر ثنای تو بی بهار شاخ شجر شکوفه فشاند به بوستان

💡 بسیار کفش آبله ها پاره می شود تا کس سراغ آن گهر بی بها کند

💡 قناعت گوهری بس بی بها بین قناعت جوی پس عین لقا بین

💡 گوهر من بی بها و اهل عالم مفلسند گوهر خود را ز چشم مفلسان دارم دریغ

💡 به هرکشور وفا را عمرها شد عرضه می دارم متاع بی بهای ما خریداری نمی دارد