لغت‌نامه

لغت نامه. [ ل ُ غ َ م َ / م ِ ] ( اِ مرکب ) فرهنگ. دیکسیونر. کتاب لغت. قاموس اللغة: اردشیربن دیلمسپار النجمی الشاعر از من که ابومنصور علی بن احمد الاسدی الطوسی هستم لغت نامه ای خواست، چنانکه بر هر لغتی گواهی بود از قول شاعری از شعرای پارسی. ( اسدی طوسی در مقدمه لغت نامه ).

( ~. مِ ) [ ع - فا. ] (اِ. ) واژه نامه، فرهنگ، کتاب لغت.

کتابی که شامل لغات، ترکیبات و اصطلاحات یک زبان باشد، کتاب لغت، فرهنگ.

( اسم ) کتابی که شامل لغات یک زبان است کتاب لغت فرهنگ قاموس: اردشیر بن دیلمسپار النجمی الشاعر ادام الله عزه از من - که ابومنصورعلی ابن احمد الاسدی الطوسی هستم - لغت نامه ای خواست چنانکه بر هر لغتی گواهی بود از قول شاعری از شعرا ی پارسی...
فرهنگ دیکسیونر. کتاب لغت

واژه نامه، فرهنگ، کتاب لغت.
vocabolario

💡 گاهی واژه های پالایشی شامل کلمات محتوایی و لغت‌نامه‌ای نیز هست، مثلا بعضی از موتورهای جستجو برخی از معمول‌ترین کلمات مثل«خواستن» را برای بهبود عملکرد و کارایی‌شان از پرسمان خود حذف می‌کنند.

💡 دهخدا، علی‌اکبر (۱۳۳۴)، لغت‌نامه دهخدا جلد۲ شماره مسلسل۱، به کوشش زیر نظر دکتر محمد معین.، تهران: دانشگاه تهران، سازمان لغت‌نامه

💡 لغت‌نامه دهخدا در کنار توصیف استان لرستان به عنوان یکی از تقسیمات کشوری جدید، از لرستان به معنای سرزمین محل سکونت لرها نام می‌برد:

💡 از جمحی تنها چند بیت باقی مانده‌است. یک بیت از این شاعر برای کلمهٔ آباد در لغت‌نامهٔ اسدی آمده‌است:

💡 ابونصر فراهی (یا ابونصر بدرالدین مسعود بن ابی‌بکر فراهی) (درگذشتهٔ سال ۶۴۰ هجری قمری) شاعر و لغت‌نامه‌نویس در افغانستان کنونی بود.

💡 دهخدا، علی‌اکبر، لغت‌نامه اسماء بنت نعمان[پیوند مرده]