واژه «سیال» به موادی اطلاق میشود که توانایی جریان و تغییر شکل دارند و شکل ثابتی ندارند. سيالات شامل دو دسته اصلی هستند: مایعات و گازها. این مواد برخلاف جامدات، وقتی تحت تاثیر نیرو قرار میگیرند، تغییر شکل میدهند و جریان پیدا میکنند. ویژگی بارز آنها این است که در ظرفی که در آن قرار میگیرند، شکل میگیرند و قادر به نگهداری شکل مستقل نیستند.
مطالعه رفتار سیالات در علم «دینامیک سيالات» و «استاتیک سيالات» انجام میشود. این شاخههای علم فیزیک و مهندسی، رفتار حرکت و نیروهای وارد بر این مواد را بررسی میکنند. سیالات در بسیاری از زمینهها مانند مهندسی مکانیک، مهندسی شیمی، هوافضا و مهندسی عمران نقش حیاتی دارند. همچنین در زیستشناسی، این مواد مانند خون و هوا در بدن موجودات زنده، نقش مهمی ایفا میکنند.
یکی از ویژگیهای کلیدی سیالات، توانایی جریان یافتن تحت فشار و داشتن خاصیت برشی کم یا ناچیز است. سيالات به دو دسته «ویسکوز» (دارای مقاومت به جریان) و «آنیویسکوز» (بدون مقاومت قابل توجه) تقسیم میشوند. همچنین، این مواد میتوانند در شرایط مختلف دمایی و فشاری رفتارهای متفاوتی داشته باشند که مطالعه این تغییرات در مهندسی و علوم کاربردی بسیار اهمیت دارد.
سیال. [ س َ ] ( اِ ) یاسمین را گویند و آن سفید و زرد میباشد. ( برهان ) ( آنندراج ). یاسمین. ( بحر الجواهر ) ( تحفه حکیم مؤمن ).
سیال. [ س َی ْ یا ] ( ع اِ ) نوعی از درخت انگور یا خار.( آنندراج ). عُض. ( منتهی الارب ). قسمی از عضاة است. ( یادداشت بخط مؤلف ). شبهان. شاباهی. شاباهان. فالیورس. ( یادداشت بخط مؤلف ). || ( ص ) روان. ( آنندراج ). جاری. روان. ( ناظم الاطباء ). جاری شونده. || رقیق. ( آنندراج ) ( غیاث ). || نوعی از ماهی. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ).
(سَ یّ ) [ ع. ] ۱ - (ص. ) بسیار روان. ۲ - روان، جاری.
۱. بسیارروان.
۲. آب روان، جاری.
بسیارروان، آب روان، جاری
۱ - ( صفت ) بسیار روان. ۲ - جاری. ۳ - ( اسم ) آب روان.
نوعی از درخت انگور با خار روان
{fluid} [مهندسی بسپار] حالت غیرجامد ماده که در آن اتم ها یا مولکول ها آزادانه از روی یکدیگر عبور می کنند متـ. شاره 1
سیال (زمین شناسی). سیال ( انگلیسی: Sial ) در زمین شناسی به ترکیب لایه بالایی پوسته زمین اشاره دارد که در آن سنگ ها غنی از کانی های سیلیکات و آلومینیم هستند. گاهی این اصطلاح برابر پوسته قاره ای نیز به کار می رود، زیرا این ترکیب در حوضه های اقیانوسی وسیع وجود ندارد، ولی در واقع «سیال» یک اصطلاح زمین شیمیایی است نه زمین ساخت صفحه ای. به دلیل این که این عناصر دارای چگالی کمتری نسبت به بیشتر عناصر زمین هستند، در لایه بالایی پوسته زمین جمع شده اند.
زمین شناسان اغلب سنگ های موجود در این لایه را فلسیک می نامند، زیرا دارای مقادیر بالای فلدسپات هستند، ولی در واقع سنگ های «سیال» دارای تنوع زیادی از انواع سنگ ها هستند که شامل مقادیر زیادی از سنگ های بازالتی نیز می شود.
نام «سیال» از ترکیب دو حرف اول سیلیسیم دی اکسید و آلومینیم گرفته شده است. اصطلاح «سیال» اغلب در مقابل اصطلاح «سیما» به کار می رود که لایه پایین تر پوسته زمین است و اغلب در حوضه های اقیانوسی یافت می شود. اصطلاح FeNi یا NiFe نیز گاهی به منظور اشاره به آلیاژ آهن– نیکل موجود در هسته زمین به کار می رود. این تقسیم بندی های زمین شیمیایی درون زمین نخستین بار توسط ادوارد سوس در سده ۱۹ میلادی پیشنهاد شد. مدل لایه های بیرونی زمین توسط شواهد سنگ شناسی، ثقل سنجی و شواهد لرزه ای تأیید شده است.
سیال (زمین شناسی). سیال (زمین شناسی)(sial)
در ژئوشیمی و ژئوفیزیک، مادۀ تشکیل دهندۀ پوستۀ قاره ای زمین، در مقابل سیما (مادۀ تشکیل دهندۀ پوستۀ اقیانوسی). این نام، که امروزه به ندرت به کار می رود، از واژه های سیلیس و آلومینا گرفته شده است که دوسازندۀ شیمیایی عمدۀ آن اند. سیال غالباً از گرانیت غنی است.
سیال (شیمی). سَیّال (شیمی)(fluid)
(یا: آبگون، شاره) هر مادّه ای ـ مایع یا گاز ـ که مولکول هایش نسبتاً آزادانه حرکت کنند و جریان یابند.
💡 خشک کرد آن چشمهی سیال را درکشید آن جام مالامال را
💡 آنم از آنم بعین نقطه سیال در ازل و لایزال پاک روانم
💡 نهر کف سیال تو را عقد بنانست برقی که به بستن نکند کم سیلان را
💡 باز آن می در قدح سیال بود هرچه می خوردند، مالامال بود
💡 بیار آتش سیال زآب می ساقی بزن به خرمن مستان تو نار موصدهای