حنا

حنا. [ ح َ ] ( از ع، اِ ) حناء. وآن گیاهی است دارای برگ معروفی که بدان رنگ کنند.

(حِ یا حَ ) [ ع. حناء ] (اِ. ) درختچه ای است با برگ هایی شبیه برگ انار که گل هایش سفید و خوشبو است. برگ های آن را آسیاب کرده و به شکل گرد در می آورند و برای رنگ کردن موی سر، ناخن یا دست و پا به کار می برند.،~ی کسی رنگ نداشتن کنایه از: از احترام و اعتن

۱. گَردی سبزرنگ که از گیاهی به همین نام به دست می آید و برای رنگ کردن پوست و مو به کار می رود.
۲. درختی کوچک با گل های سفید و معطر که از گَرد آن حنا تهیه می شود.

(اسم ) گیاهی است از رد. دو لپه ییهای جدا گلبرگ که خود تیر. مشخصی را بنام حنا میسازد این گیاه بصورت درختچه ای است که در شمال و مشرق افریقا و عربستان و ایران و هند کشت میشود.
سبز شدن و در هم پیچیدن گیاه

اسم: حنا (دختر) (عربی) (طبیعت) (تلفظ: hanā) (فارسی: حنا) (انگلیسی: hana)
معنی: گیاهی درختی که در مناطق گرمسیری می روید و گل های سفید و معطر دارد، گیاهی درختی که گل های سفید و معطر دارد، گرد بسیار نرم سبز رنگی از گیاهی به همین نام

{Lawsonia} [زیست شناسی- علوم گیاهی] سرده ای از حنائیان که بومی مناطق نیمه خشک گرمسیری و نیمه گرمسیری افریقا و جنوب آسیا و شمال استرالیا است و از قدیم از آن برای رنگ آمیزی پوست و مو و ناخن و چرم و پشم استفاده می شده است.

💡 به بیداری نمی آید زشوخی بر زمین پایش مگر مشاطه در خواب آن پریرورا حنا بندد

💡 بر خاک دگر مگذار غیر از سر خاک من پایی که ز خون من چون گل به حنا داری

💡 گرچه از دستت کسی را نیست رنگی جز حنا نیست یک گل در چمن کو دستپرورد تو نیست

💡 گر ببیند پیچش زلف ترا، از حیرتش در کف پا دود را آتش حنا خواهد شدن

💡 (عروس و داماد به دست هم خینه نمی‌مانند بلکه اطرافیان شان خینه یا حنا بر دست عروس و داماد می‌گذارند)