حصول

حصول. [ ح ُ ] ( ع مص ) حاصل شدن. ( زوزنی ) ( تاج المصادر بیهقی ). بحاصل آمدن. بحاصل شدن. به دست آمدن. حاصل گردیدن. پیدا شدن. ( دهار ). باقی ماندن. ( آنندراج ): اقوال پسندیده مدروس گشته... و عالم غدار... بحصول این ابواب تازه روی و خندان. ( کلیله و دمنه ). با حصول ارادت و شمول سعادت روی بغزنه نهاد. ( ترجمه تاریخ یمینی ص 337 ). حکما گفته اند رزق اگرچه مقسوم است به اسباب حصول آن تعلق شرط است. ( گلستان )

(حُ ) [ ع. ] (مص ل. ) به دست آمدن.

۱. حاصل شدن، به دست آمدن.
۲. باقی ماندن.

حاصل شدن، بدست آمدن، باقی ماندن چیزی
۱ - ( مصدر ) حاصل شدن بدست آمدن دست دادن رسیدن: حصول مراد. ۲ - (اسم ) ظهور ایجاد وقوع پیدایش. ۳- وجود بعد از عدم. توضیح فارابی گوید: حصول صورت در چیزی بر سه نوع است: یکی حصول صورت در حس و دیگر حصول صورت در عقل و سه دیگر حصول صورت در جسم. قسم اول بواسط. تصور است و قسم دوم بواسط. حصول صورت منفرد او غیر ملابس با ماده در عقل است و قسم سوم بانفعال است.

💡 آنکه در حفظ خدمت میمونش با حصول درج خلاص درک

💡 محصول نیست طبع ترا اینقدر کمال آماده نیست شخص ترا اینقدر هنر

💡 شود گرد محصول هر کارگر کند عرضه هر کارگاهی هنر