تفتیده

تفتیده. [ ت َ دَ / دِ ] ( ن مف ) آنچه از آفتاب و آتش گرم شده باشد. ( غیاث اللغات ) ( آنندراج ).

(تَ دِ ) (ص مف. ) نک تفته.

گداخته، گرم شده.

( اسم ) گرم شده داغ شده.

نک تفته.

💡 پیش روبش آب روشن جوشد اندر آبگیر او در اینجا با تن تفتیدهٔ عطشان بود

💡 در روز وغا از تف شمشیر توگردون ماند به یکی آهن تفتیده در آذر

💡 بگوید به باد اینت بیداد مهر بر این زرد رویان تفتیده چهر

💡 تفتیده شود چون شرر از تیغ تو دریا کفتیده شود چون زره از تیر تو مغفر

💡 تفتیده شد منازل چون منزل سقر خوشیده شد جداول چون جدول کتاب

💡 نظاره تو زد آتش به جان خسرو، از آنک ز دور تشنه تفتیده را زلال نمود