سندانی

سندانی. [ س ِ ] ( ص نسبی ) منسوب به سندان. || ( اِ ) یکی از استخوانهای سه گانه گوش میانی که آنرا سندان گوش نیز گویند.

۱ - ( صفت ) منسوب به سندان. ۲ - ( اسم ) سندان گوش.

{incus} [علوم جَوّ] قسمت فوقانی ابر کومه ای بارا که به شکل سندان با نمای هموار و ریسه دار و مخطط است

سندانی (ابر). سندانی قسمت فوقانی ابر کومه ای بارا که به شکل سندان با نمای هموار و ریسه دار و مخطط است.

💡 زیر زخمی ز رنج زخم بلا دیده پتکی و فرق سندانیست

💡 گر تن خصمان او سنگی و سندانی کند در میان سنگ و سندان خصم زندانی کند

💡 شده کهسار کافوری و آب رود سندانی در آب از بند دیماه است ماهی گشته زندانی

💡 به دامان نطعش آویزان و دل چون‌ کورهٔ آتش ش‌و روزش ستم پتکی نمود و سینه سندانی

💡 به گریه کوشم و پیدا بود کاثر چکند ز آب دیده من بر دل چو سندانی

💡 ز زخم ار زور سندانی نماند ز سندانی سپندانی نماند