تشییع

تشییع. [ ت َش ْ ] ( ع مص ) از پی مسافر و جنازه شدن. ( تاج المصادر بیهقی ) ( زوزنی ). برآمدن با کسی تا وداع کند او را و برساند او را بمنزل و گسیل کردن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). پس مسافر و جنازه رفتن. ( آنندراج ). خارج شدن با کسی تا با وی وداع کندو او را بمنزلش برساند. ( از اقرب الموارد ). || دلیر گردانیدن. ( تاج المصادر بیهقی ). شجاع و دلیر گردانیدن کسی را. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || آتش به هیمه ریزه تیز کردن. ( تاج المصادر بیهقی ) ( زوزنی ). برافروختن آتش را به هیزم. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). فروزانیدن آتش را. ( آنندراج ). || به آتش سوختن. ( تاج المصادر بیهقی ) ( آنندراج ). سوختن چیزی را به آتش. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || آشکارا کردن. ( دهار ). || چیزی را به چیزی نیرو دادن. || دعوی شیعه بودن کردن. ( از اقرب الموارد ).

(تَ ) [ ع. ] (مص ل. ) ۱ - بدرقه رفتن. ۲ - جنازه را تا محل دفن همراهی کردن.

۱. در مراسم دفن مرده شرکت کردن و دنبال جنازه رفتن.
۲. [قدیمی] بدرقه رفتن، به قصد وداع دنبال کسی رفتن.

بدرقه رفتن، بقصدوداع رفتن، درمراسم دفن بودن
( مصدر ) ۱- بدرقه رفتنبقصد تودیع از پی کسی رفتن. ۲- در مراسم دفن مرده شرکت کردن: تشییع جنازه.

[ویکی فقه] تشییع به معنای دنبال کسی یا چیزی رفتن می باشد.
تشییع در لغت به معنای بدرقه رفتن، بقصد وداع دنبال کسی رفتن، در مراسم دفن مرده شرکت کردن را گویند.
معنای اصطلاحی
در اصطلاح فقهی خارج شدن و رفتن دنبال جنازه میّت تا زمانی که میّت را در قبر می گذارند.
معنی اصطلاحی تشییع مترادف با معنی لغوی اخیر آن است (در مراسم دفن مرده شرکت کردن).
تشییع در روایات
برای تشییع فضیلت و ثواب زیادی در روایات بیان شده است، که به چند نمونه از آنها را می شود.
← تشییع از نظر پیامبر اکرم
...

بدرقه رفتن.
جنازه را تا محل دفن همراهی کردن.

💡 او در این وصیت‌نامه، صادق رحمانی را وصی خود معرفی کرده و خواسته‌است که در صورت درگذشت در ایران، به زادگاهش، گراش، منتقل شده و در آرامگاه اختصاصی خاندان دَهباشی، در نزدیکی برکهٔ حاج اسدالله و در کنار قبر مادرش، انیس‌خانم اقتداری، به خاک سپرده شود. وی همچنین ضمن مشخص کردن جزئیات مراسم تشییع و خاک‌سپاری، از وصی خواسته تا عکس وصیت‌نامه را در اختیار خبرگزاری‌ها قرار دهد و در اینترنت نیز منتشر نماید.

💡 مراسم تشییع و خاکسپاری البرز زارعی ۳۱ خرداد ۱۳۹۹ در بهشت زهرای گچساران برگزار شد.

💡 او در سال ۱۷۲ (قمری) در نیشابور به دنیا آمد. سپس برای تحصیل دانش، همانند معمول همان زمان، نزد دیگر دانشمندان در شهرهای دیگر جهان اسلام شاگردی کرد. سرانجام وی در سال ۲۵۸ (قمری) در نیشابور درگذشت و در میدان الحسین دفن شد. امیر طاهری، محمد بن طاهر، شخصاً برای شرکت در تشییع و خاکسپاری ذهلی شرکت کرد.

💡 ادب سیم ان که به سبب دوری راه منع نکند، بلکه هرچه احتمال تواند کرد در عادت، احتمال کند و در توریه است که یک میل برو و بیمار را عیادت کن، از دو میل جنازه را تشییع کن و از سه میل دعوت را اجابت کن و از چهار میل برادر دینی را زیارت کن.»

💡 وی در ۲۰ مهر ۱۴۰۲ در تهران درگذشت. پیکر او در ۲۴ مهر در دانشکدهٔ ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران تشییع و در قطعه نام‌آوران بهشت زهرا دفن شد.

💡 و آن کسان که جنازه ی ایشان تشییع کرده ایم، بزودی نزد ما باز خواهند گشت. آنان را به گور همی سپاریم، و میراثشان چنان همی خوریم که گوئی جاودانانیم.