ترسائی

ترسائی. [ ت َ ] ( حامص ) مسیحیت. عیسویت. نصرانیت: و اندر روم ملکی بود نام او الیانوس و از اهل قسطنطنین بود بر دین ترسائی و دین خویش را دست بازداشت. ( ترجمه طبری بلعمی ). و آن ملوک روم بر دین عیسی بودند و ترسائی همی کردند و شریعت انجیل بپای همی داشتند. ( ترجمه طبری بلعمی ). و دین عرب رها کرده بود و دین ترسائی گرفته. ( ترجمه طبری بلعمی ).
تأویل در سیه شب ترسائی
شمع وچراغ عیسی و شمعونست.ناصرخسرو.و این یوسانوس چون باز با قسطنطنیه رسید کیش ترسائی تازه گردانید. ( فارسنامه ابن البلخی ص 71 ).
به آگاهی مرد یزدانشناس
به ترسائی عقل صاحب قیاس.نظامی.|| ( ص نسبی ) منسوب به ترسا.( ناظم الاطباء ).

در گذشته به مرد یا فرد مسیحی یا نصارا اطلاق می‌شده است. این حدیثم چه خوش آمد که سحرگه می‌گفت...‌..بر در میکده‌ای با دف و نی ترسائی (حافظ)

💡 ای آنکه صلیب دار و هم ترسائی پیوسته به زلف عنبر ترسائی

💡 ابروی تو است قبلهٔ هر مؤمن زلف تو بود راهزن ترسائی

💡 مسلمانی بترسائی بَدَل کن بده فقر و غنا گیر و عمل کن

💡 ترسم آنست که ترسائی روی تو شوم یا که هندوی بت خال نکوی تو شوم

💡 هر گه که به زلف عنبر ترسائی بینمت کز او تازه شود ترسائی

💡 از کعبه بجستم و ندیدم این دم ترسائی و بت پرستیت آئینم