تایب

تایب. [ ی ِ ] ( ع ص ) بازگردنده از گناه. ( فرهنگ دهار ). تائب، نعت است از توبه: 
گاه آن آمد که عاشق برزند لختی نفس 
روز آن آمد که تایب رای زی صهبا کند.منوچهری.رجوع به تائب شود.
تأیب. [ ت َ ءَی ْ ی ُ ] ( ع مص ) بازگشتن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). || بشب آمدن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از قطر المحیط ذیل اوب ).

(یِ ) [ ع. تائب ] (اِفا. ) توبه کار، نادم.

توبه کننده، بازگردانده، ازگناه، توبه کار
( اسم ) توبه ها توبه کار نادم.
باز گشتن. یا بشب آمدن.

💡 آرامگاه مولانا زین الدین ابوبکر تایبادی مربوط به سدهٔ ۹ ه‍.ق است و در حاشیه تایباد واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۹ آذر ۱۳۱۶ با شمارهٔ ثبت ۳۰۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.

💡 آسیاب آبی جیزآباد مربوط به دوره قاجار است، و در شهرستان تایباد، بخش باخرز، روستای جیزآباد واقع شده‌است. این اثر در تاریخ ۲۲ مرداد ۱۳۸۴ با شمارهٔ ثبت ۱۳۱۴۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

💡 یارب این ساعت چو تایب از گنه مستغفرست سیف فرغانی که این ادرار از ناچار خورد

💡 آبقه یا ابقه روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تایباد در استان خراسان رضوی ایران است.

💡 اسدآباد دربند، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تایباد در استان خراسان رضوی ایران است.

💡 مقبره شیخ ابو اسحاق مربوط به سدهٔ ۹ ه‍.ق است و در شهرستان تایباد، بخش مرکزی، روستای آبقه واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۲ تیر ۱۳۸۴ با شمارهٔ ثبت ۱۲۰۸۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.