تاریخی

تاریخی. ( ص نسبی ) آنچه قابل ذکر در تاریخ باشد. قابل ضبط تاریخ. رجوع به تاریخی شدن و تاریخ شدن شود. || هر چیز منسوب به تاریخ.
تاریخی. ( اِخ ) محمدبن عبدالملک، مکنی به ابوبکر. یاقوت در معجم الادبا آرد: چنین دانم که وی نخستین کسی است که در اخبار ادبا کتاب نوشت. ( معجم الادبا چ مارگلیوث ج 1 ص 43 ). سمعانی در الانساب آرد: ابوبکر محمدبن عبدالملک تاریخی اهل بغداد و از حسن بن محمد زعفرانی و احمدبن منصور رماوی و عبداﷲبن شبیب بصری و ابوبکربن ابی خیثمه و عباس بن محمد دوری و عبدبن سعد... و غیرهم حدیث کند، مردی فاضل و ادیب و نیکواخبار و ملیح الروایه بود،از وی ابوطاهر محمدبن احمد قاضی ذهلی روایت کند. وی از آن رو بتاریخی ملقب شده است که بدین فن و جمع آن اهتمامی فراوان داشت. ( الانساب سمعانی ص 102 ). رجوع به معجم الادبا چ مارگلیوث ج 1 ص 22 و 25 و ج 6 ص 85 و 86 و ابوبکر محمدبن عبدالملک... در همین لغت نامه شود.

[ ع - فا. ] (ص نسب. ) ۱ - قدیمی، بسیار قدیمی. ۲ - سزاوار ثبت شدن در تاریخ.

( صفت )۱-منسوب به تاریخ:جنب. تاریخی داستان تاریخی. ۲ - قابل درج در تاریخ: (( این واقعه تاریخی است. ) )
محمد بن عبدالملک مکنی بابی بکر.

منسوب به تاریخ؛ قدیمی، بسیار قدیمی.
سزاوار ثبت شدن در تاریخ.

💡 هر چهار کتاب به‌شمار زیادی تصویر از گویندگان و نویسندگان و چهره‌های تاریخی و نمونه دست‌خط‌ها و مطبوعاتِ وقت آراسته شده که آنها را زنده‌تر و جان‌دارتر می‌سازد.

💡 صنعت گردشگری در تگزاس یک صنعت با درآمدی ۸۰ میلیارد دلاری (ارقام سال ۲۰۱۸) و ۶۵۳٬۰۰۰ شاغل (در سال ۲۰۱۵) است. در سال ۲۰۱۵ بیش از ۲۵۵ میلیون نفر از این ایالت برای بازدید از ۲۸۰۰ مکان ثبت تاریخی به تگزاس سفر کردند.

💡 آبجوسازی عمری به درازای تمدن دارد. در واقع عمر آن به ۱۰٬۰۰۰ سال ق.م به زمان کاشت غلات در میان‌رودان یا عراق امروزی بازمی‌گردد. در نوشته‌های تاریخی به‌جا مانده از مصر باستان و میان‌رودان نیز به آن اشاره شده‌است. باستان شناسان بر این باورند که آبجو در شکل‌گیری تمدن‌ها تأثیر داشته‌است.

💡 در یکی از کتب تاریخی مورد اعتماد آمده است که: مامون در مجلس شمع بیفروخته بود و با عبدالله بن طاهر و یحیی اکتم بنشسته بودند.

💡 در کتاب تاریخی دیدم که هادی خلیفه ی عباسی، شیفته ی کنیزکی غادر نام بود، که به سیما زیباتر زنان و لطیف طبع تر ایشان و در ادب فزون تر از ایشان بود. و نیکوتر از باقی همی خواند.

💡 اشرف عامری در سالی نامعلوم در شیراز در خانواده‌ای عرب‌تبار عامری زاده شد. فنون شعری را در زادگاهش از میرعلی مشتاق اصفهانی فراگرفت. در فن سیاق برجسته بود، دیوانش حدود دو هزار و پانصد بیت است. همچنین تاریخی در چهار جلد نگاشته که از میان رفته‌است.