بی تربیت

۱. بی ادب.
۲. کسی که تعلیم و تربیت ندیده.

( صفت ) آنکه تربیت ندارد نافرهیخته بی ادب.

maleducato

💡 بی تربیت شمائل حسنت کمال یافت بی آفتاب میوهٔ طوبی شود لذیذ

💡 گرد بی تربیتی بسترد از چهره ی ما گر تواند کسی از بحر برانگیزد گرد

💡 بی تربیت رسانده به معراج، خویش را سرو ترا به نشو و نما احتیاج نیست

💡 آن یکی می دهدم پند که در هند مجوی کام بی تربیت قدرشناسان امیر

💡 خلقی عجب، مشعبد دوران پدید کرد بی تربیت، گسسته عنان، عادم السّداد

💡 بی تربیت پیر، چه حاصل ز مرید خودروست نهالی که نمی‌کارندش