خنش

خنش. [ خ ِ ن ِ ] ( اِ ) خارش تن. ( یادداشت بخط مؤلف ): خنشم می شود؛ یعنی تنم می خارد.

خارش تن خنشم می شود

💡 وصف حلاوت سخنش چون رقم‌کنی نبود عجب‌که خامه بچسبد به دفترا

💡 او همی گوید ما را که بقا نیست مرا سخنش بشنو اگر چند که نرم است آواش

💡 این استان از سوی شمال با استان باتنه، از شمال غربی با استان مسیله، شمال شرقی با استان خنشله و از جنوب با استان‌های جلفه و وادی همسایه است.

💡 صحابه یا اصحاب (به معنای «یاران»)، کسانی هستند که شخصاً پیامبر اسلام، محمد را دیده‌اند و سخنش را شنیده و در زمان حیات او اسلام آورده‌اند. مفرد آن را صحابی می‌گویند. یاران زن محمّد را صحابیات می‌گویند.

💡 شادکام از روش نظم خیالی ز آنم که خیال سخنش ورد زبان کرد مرا

💡 فانی بره سعدی اگر زد قدمی چند با او سخنش بین که چو شیر و شکر افتاد