راح

راح. ( ع اِ ) شادمانی. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). ارتیاح یعنی نشاط، گویند: فقدت راحی فی الشباب؛ یعنی ارتیاحی. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ):
ای دریغا مرغ خوش الحان من
راح روح و روضه و ریحان من.مولوی. || پنجه. ( منتهی الارب ). کف های دست. ( آنندراج ). ج ِ راحة است که بمعنی کف دست باشد. ( از اقرب الموارد ). || راه. ( غیاث اللغات ). || قرار گرفتن. ( غیاث اللغات ) ( آنندراج ). || یوم راح؛ روز سخت باد. ( منتهی الارب ). || شراب. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). خمر. ( اقرب الموارد ):
از خوردن راح ای جمال احرار
دانم که نه بر توبه نصوحی.سوزنی.دست جم چون راح ریحانیت داد
خوان جم را خل خرمایی فرست.خاقانی.شعر من شد نقل عقل و راح روح
پس روا داری مرا اندوهگین.خاقانی.در صبوح آن راح ریحانی بخواه
دانه مرغان روحانی بخواه.خاقانی.راح ریحانی ار بدست آری
تو و ریحان و راح و رای صبوح.خاقانی.راح و ریحان که مجلس آراید
نوش و نقلی که بزم را شاید.نظامی.راح گلگون چو گلشکر خنده
پخته گشته در آتش زنده.نظامی.از افراط و انهماک در معاطات کاسات راح از صباح تا رواح مرضی روی نمود. ( جهانگشای جوینی ).
تخت زمرد زده ست گل بچمن
راح چون لعل آتشین دریاب.حافظ.همچون لب خود مدام جان می پرور
زان راح که روحیست بتن پرورده.حافظ.
راح. ( ع اِ ) نام نوایی است از موسیقی. رجوع به لغت نامه ذیل لغت آهنگ شود.
راح. ( اِخ ) صحرایی است در راه یمامه به بصره میان بنبان و جرباء. ( از معجم البلدان ج 4 ).

[ ع. ] (اِ. ) ۱ - شادمانی. ۲ - باده، شراب.

۱. شادمانی، نشاط.
۲. (اسم ) خمر، شراب، باده.
* راح روح: ‹راه روح› (موسیقی )
۱. گوشه ای در دستگاه شور.
۲. لحنی از سی لحن باربد.

شادشدن، شادمان گشتن، شادمانی، نشاط، شراب، باده
( اسم ) ۱ - شادمانی نشاط. ۲ - می باده شراب. ۳ - نوایی است از موسیقی قدیم.
نام نواییست از موسیقی.

شادمانی.
باده، شراب.

💡 از خنده های تلخ صراحی به کار ما جز خون دل به گردش چشم ایاغ نیست

💡 چو تخم راحت بی‌ربشگی غنیمت‌گیر سر فتاده ز نشو و نما به دار مکش

💡 گمانم آنکه نبیند دگر کسی راحت وگر ببیند شاید ببیندش به منام

💡 دیده‌ای کو رخ تو دیده بود خواه راحت رسان و خواه گزند

💡 اگر بایدت راحت پنج روزه ز نه چنبر چرخ پیوند بگسل

💡 نرد عارف که یافت سر وجود راحت و هم محن یکیست یکی