حقود

حقود. [ ح َ ] ( ع ص ) پرکین. پرکینه. بسیارکینه. بدخواه. ( از مهذب الاسماء ). کینه ور:
این روش خصم و حقود آن شده
تا مقلد در دو ره حیران شده.مولوی.|| ناقه ای که بچه افکند پیش از آنکه صورت پیدا آید. ج، حُقُد. ( مهذب الاسماء ).
حقود. [ ح ُ] ( ع اِ ) ج ِ حقد. ( منتهی الارب ). رجوع به حقد شود.

(حَ ) [ ع. ] (ص. ) کینه ورز، پرکینه.

= حقد
پرکینه، کینه ور.

( صفت ) کینه ورز پر کینه.
جمع حقد

کینه ورز، پرکینه.

💡 معنی تسلسل کالعقود انه لذوی الحقود سلاسل الاقیاد

💡 اگر کنند سروگردن و شکم پنهان به خُود و جوشن و خُفتان مخالفان حقود

💡 کنی گناه خدم را بحسن عفو عدم بر از حقود نباشد دل کریم حقود

💡 سوار عرصه میدان پنجمین بهرام که روز رزم لجوج است و گاه بزم حقود

💡 این روش خصم و حقود آن شده تا مقلد در دو ره حیران شده

💡 مگر حسود ز خود ساخت و ضع تلبیسی مگر حقود ز من کرد نقل بهتانی