سلاسل

سلاسل. [ س َ س ِ ] ( ع اِ ) زنجیرهای آهن و غیره و این جمع سلسله است. ( غیاث ) ( آنندراج ).ج ِ سِلسِلَه یعنی زنجیر. ( منتهی الارب ):
به هندوستان آنچه توپار کردی
بر اهل سلاسل نکرده ست حیدر.فرخی.نجیب خویش را دیدم به یک سو
چو دیوی دست و پا اندر سلاسل.منوچهری.فلک را سلاسل زهم برگسست
زمین را مفاصل بهم درشکست.نظامی.ای که مهار میکشی صبر کن و سبک برو
کز طرفی تو میکشی وز طرفی سلاسلم.سعدی.دیوانگان خود را می بست در سلاسل
هرجا که عاقلی بود اینجا دم از جنون زد.سعدی ( کلیات چ مصفا ص 421 ).|| ریگ بر یکدیگر چفسیده ممتدو سخت شده. ریگ برهم گرفته. ( مهذب الاسماء ). || سطور نامه و کتاب. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).
سلاسل. [ س ُ س ِ ] ( ع ص ) آب که آسان بگلو فرو شود. ( مهذب الاسماء ). ماء سلاسل؛ آب شیرین و خوش و سرد. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).
سلاسل. [ س َ س ِ ] ( اِخ ) ( قلعه ٔ... ) نام قلعه ای است بر شوشتر که سلطان زین العابدین که فریب وعده امداد شاه منصور حکمران آن نواحی را خورده بود دستگیر گردید و بدستور شاه منصور در قلعه سلاسل محبوس گردید. ( از تاریخ مغول و اقبال ص 438 و 439 ).
سلاسل. [ س َ س ِ ] ( اِخ ) ( غزوه ذات... ) از جنگهای حضرت رسول ( ص ) که بسرکردگی عمروعاص رویداد. رجوع بهمین کلمه در لغت نامه شود.

(سَ س ) [ ع. ] (اِ. ) جِ سلسله، زنجیرها.

= سلسله

زنجیرها، جمع سلسله
( اسم ) جمع سلسله زنجیرها.
غزوه ذات از جنگهای حضرت رسول ص که بسرکردگی عمر و عاص رویداد.

[ویکی الکتاب] معنی سَّلَاسِلُ: زنجیرها( جمع سلسله و آن عبارت است از حلقههایی که از جهت طول پشت سر هم قرار میگیرد)
ریشه کلمه:
سلسل (۳ بار)
«سَلاسِل» جمع «سلسلة» به معنای زنجیر است.

جِ سلسله؛ زنجیرها.

💡 هر تار آن شکن که گره در گره بود فرزانه را سلاسل و دیوانه را رسن

💡 به مغز بیش رسد فیض گل چو دسته شود ورگر نه زور جنون عاجز سلاسل نیست

💡 مهر رخسار تو داغ عشق بر دل می‌کشد سنبل زلف تو، مه را در سلاسل می‌کشد

💡 و قال (ص): «عجب ربّنا من اقوام یقادون الی الجنّة بالسلاسل».

💡 ز گفتگوی پریشان ما جهان پر شد بس است هر دل دیوانه را سلاسل ما