چوب پا

چوب پا. ( ص مرکب ) که پا از چوب دارد. || ( اِ مرکب ) چوب بلند باریک که ضمائم چوبی با میخ بر آن کوفته شده و این ضمائم محل اتکاء پاهاست و اطفال بر آن برشوند. و براه روند. || چوب باریک و درازی که لنگان و پا بریدگان زیر بغل گیرند وبکمک آن راه روند. و آن را چوب زیر بغل هم گویند.

(اِمر. ) عصا.

چوب باریک و بلندی شبیه عصا برای کمک در بهتر راه رفتن به اشخاصی که پایشان آسیب دیده است.

( اسم ) چوب باریک و دراز که لنگان و یا بریدگان زیر بغل گیرند و بکمک آن راه روند

چوب پا ( نام علمی: Himantopus ) نام یک سرده از تیره نوک خنجریان است. این پرنده ۳۷ سانتیمتر طول دارد، و با پاهای بلند و قرمز، روتنه سیاه، زیرتنه، گردن و دم سفید از دیگر پرندگان کنار آبزی متمایز است. سر، پسِ گردن و منقار سیاه و پیشانی سفید است. زیستگاه: این پرنده در نواحی آب های کم عمق یا روی علف های انبوه و زمین های گلی آشیانه می سازد و در ایران نسبتاً فراوان است، و در آبگیر فصلی روستای دولت آباد بافق در استان یزد به صورت نیمه مهاجر دیده می شود.
• چوب پای بال سیاه، Himantopus himantopus
• White - backed stilt, Himantopus himantopus melanurus

چوبْ پا (stilt)
پرندۀ پابلند و آب چر Himantopus himantopus، از راستۀ آبچلیک سانان. چوب پا دارای پراکندگی بسیار وسیع است. نامش برگرفته از پاهای بسیار نازک و بلندش است که به رنگ صورتی اند و در عقب بدن قرار دارند. چوب پا در نواحی سیلابی و مرداب ها، به خصوص در مناطقی با گِلِ نرم، یافت می شود. این گونه در همۀ نقاط جهان یافت می شود. زیرگونۀ مجزایی نیز در ایالات متحدۀ امریکا، امریکای جنوبی، و حوزۀ اقیانوسیه دارد. زیرگونه ای کاملاً سیاه از این پرنده نیز فقط در ساوت آیلند (جزیرۀ جنوبی) نیوزیلند یافت می شوند. چوب پا و آوُسِت Recurvirostra avosetta دو گونۀ شناسایی شده از خانوادۀ آوست در ایران اند. این پرندگان از سخت پوستان، دانه، حشرات، و کرم تغذیه می کنند.

عصا.

💡 خوانده در نوروز توحید تو از اوراق گل بر فراز چوب پایه بلبل شیرین کلام

💡 به بوسه عذر چه گویی، تنم مگر چوبی ست که راهوار کند چوب پای لنگ ترا

💡 بعجز خویش با یک چوب پاره چه خواهی کرد چندین پشت واره

💡 گفت: کافهام اگرچه در ماند آخر این چوب پاره می‌داند

💡 ازان قوماند کی بر چوب پاره فتادند از میانه با کناره

💡 بر اساس ایده کوهن یک انقلاب علمی زمانی شکل می‌گیرد که دانشمندان با منتقدانی مواجه می‌شوند که نمی‌توان به سوالات آن‌ها در چارچوب پارادایم مورد پذیرش عموم پاسخ داد.