وشانه

وشانه. [ وَ ن َ / ن ِ ] ( اِ ) وشانی. زر ده هفت:
دسترست نیست جز به خواب و خور ایراک
شهر جوانی پر از زر است و وشانه.ناصرخسرو.رجوع به وشانی شود.

(وَ نِ ) (اِ. ) نک. وشانی.

وشانی زرده هفت

💡 حیرتی بودیم اکنون خار خار حسرتیم صنعت عشقت زما آیینه برد وشانه ریخت

💡 در خرابات مغان رندی که نام ما شنود سرخوشانه پای کوبان رو به سوی ما نهاد

💡 هر دو به شبگیر نوایی زدند خانه فروشانه صلایی زدند

💡 غصّه ی دردِ فراق عرضه کنم پیشِ تو گر بودم خلوتی با تو به گوشانه ای

💡 به حاجت درون، شد به ویرانه‌ای سبک گشت ساکن به گوشانه‌ای

💡 چوشانه شددل صدچاک من تمام انگشت نشد که حلقه آن زلف را شمار کند