نوید

نوید. [ ن ُ ] ( اِ ) خبر خوش. ( رشیدی ) ( جهانگیری ) ( برهان قاطع ) ( غیاث اللغات ) ( انجمن آرا ) ( آنندراج ). مژده. ( اوبهی ) ( برهان قاطع ). مژدگانی. هرچیز که سبب خوشحالی شود. ( برهان قاطع ). مژده دادن به هر چیزی که باشد. ( فرهنگ خطی ). خوش خبری. بشارت. هرچیز که خوشحالی آورد. ( ناظم الاطباء )

(نَ ) (اِ. ) ۱ - خبر خوش، بشارت. ۲ - وعدة نیک.

مژده، خبرخوش، مژدگانی، بشارت
( اسم ) ۱ - خبر خوش مژده بشارت. ۲ - وعد. نیک: (( و بنوید عاطفت مفتخر و مستظهر ساخته و خلعت پوشانید... ) ) ( ظفر نام. یزدی. چا. امیرکبیر ۳ ) ۳۶۶: ۲ - بشارت دادن بضیافت دعوت بهمانی: مقابل خرام.
نور الدین دهلوی متخلص به نوید یا نویدی از پارسی گویان قرن دوازدهم هندوستان و از مقربان عمده الملک امیر خان بهادر است. در اواسط قرن دوازهم در گذشته است.

اسم: نوید (پسر) (فارسی) (تلفظ: na (o) vid) (فارسی: نويد) (انگلیسی: navid)
معنی: خبر خوش، مژده، وعده نیک، وعده ی نیک و خوش، سخن امیدوار کننده، ( در قدیم ) وعده ی دعوت به مهمانی، مقابلِ خرام

💡 افتخار یک روزنامه فارسی‌زبان است که در ایران منتشر می‌شود. محمد نویدی کاشانی مدیرعامل این روزنامه بود.

💡 نگویم از قفسم مژده ده به حرف رهایی هلاک شادی تیغت بده به قتل نویدم