خنده رو

خنده رو. [ خ َ دَ / دِ ] ( ص مرکب ) رجوع به خنده روی شود.

(ی ) ( ~. ) (ص مر. ) کسی که دارای چهره بشاش است.

خندان، گشاده رو.

💡 روزگارم خنده رو آمد ببالین هر صباح شام بیرون رفت چون دود سیاه از خانه ام

💡 ز خنده رویی گردون، فریب رحم مخور که رخنه‌های قفس، رخنه رهایی نیست

💡 خجسته روزه و فرخنده روز و فرخ عید همیشه قسم معادی ز روزگار ستم

💡 خنده رویان چمن سر در گریبان می کشند در گلستانی که یار ما گریبان وا کند

💡 خنده رویم همه چون جام و دلم پرخونست پرنشاطم چوخم وز آتش دل جوش کنم