فراخ بال

لغت نامه دهخدا

فراخ بال. [ ف َ ] ( ص مرکب ) دست باز. کریم و بخشنده. فراخ آستین:
فراخبال کند عدل تنگ قافیه را
چنانکه چرخ ردیف دوام او زیبد.خاقانی.رجوع به فراخ آستین شود.
فراخ بال. [ ف َ ] ( ص مرکب ) آسوده خاطر. ( ناظم الاطباء ).

فرهنگ معین

(فَ ) (ص مر. ) آسوده خاطر.

فرهنگ عمید

= فراخ آستین: فراخ بال کند عدل تنگ قافیه را / چنان که چرخ ردیف دوام او زیبد(خاقانی: ۸۵۳ ).

ویکی واژه

آسوده خاطر.

جمله سازی با فراخ بال

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 فراخ بال کند عدل تنگ قافیه را چنان که چرخ ردیف دوام او زیبد

💡 پرنده بزرگ با فراخ بال خود بر فراز کوه‌های بلند و پوشیده از برف پرواز می‌کرد و با شکوه تمام به سوی آشیانه‌اش حرکت می‌نمود.

💡 آن عقاب باشکوه با فراخ بال‌های پهناور خود بر فراز دشت‌های وسیع می‌چرخید تا بتواند شکار مناسبی برای بقای خود در طبیعت پیدا کند.

💡 شاعر در اشعار خود از آن موجود با فراخ بال یاد کرده بود که گویی قرار است بر تمام مشکلات و سختی‌های زندگی چیره شود.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران