عطر افشان

عطرافشان. [ ع ِ اَ ] ( نف مرکب ) عطرپراکننده. || ( حامص مرکب ) افشاندن عطر. بوی خوش پراکنی. عطرافشانی. عطر پراکندن. ( از آنندراج ). عطر افشاندن:
ز عطرافشان این باکوره غیب
معنبر شد جهان را دامن و جیب.میرخسرو ( از آنندراج ).

عطر پراکننده افشاندن عطر

deodorante

💡 شکر لب گشت عطر افشان ز مویش ز چشم تر گلاب افشان به رویش

💡 او بود عطّار و عطر افشان شود نور معنی از دمش در جان شود

💡 بو که عطر افشان شود این عود خام عقل و دین را زان شود خوشبو مشام