شکوفا. [ ش ُ ]( نف ) شکفته. شکفته شده. شکوفان. بازشده چون غنچه و شکوفه. ( از یادداشت مؤلف ). شکفنده. شکوفه دهنده. || میوه خشکی که خود بشکافد. ( فرهنگ فارسی معین ). ولی میوه های خشک دیگری نیز یافت میشود که آنها را شکوفا مینامند و شکفتن آنها به اشکال مختلف است از این قرار: برگه، مانند صفحه لوله شده است که به توسط یک شکاف باز میشود، مانند سیاه دانه. نیام، بشکل غلافی دراز است و به دو شکاف باز میشود، مانند باقلا و لوبیا. خرجین، با چهار شکاف باز میشود، مانند شب بو. مجری، به صورت کره ای است و به توسط سرپوشی باز میشود، مانند خرفه. پوشینه یا کپسول، دانه از سوراخ یا سوراخهای بالا خارج میشود ولی پوست آن نمی شکافد، مانند شقایق و میخک. ( از گیاه شناسی گل گلاب صص 189 - 188 ).
- ناشکوفا؛ میوه ای که خود بازنشود: دو نوع میوه خشک با [ فندقه و گندمه ] را ناشکوفا می گویند، زیرا که خودشان بازنمیشوند. ( گیاه شناسی گل گلاب ص 188 ).
|| کامران. سعادتمند. ( ناظم الاطباء ).
(شُ ) (ص فا. ) شکفنده، شکوفه - دهنده.
۱. شکفته، ویژگی غنچۀ باز شده.
۲. میوۀ خشکی که به خودی خود بشکافد.
درحال شکفتن، میوه شکی که بخودی خودبشکافد
( صفت ) ۱ - شکفنده شکوفه دهنده. ۲ - میوه خشکی که خود بشکافد. توضیح این کلمه متداول است ولی در کتب فصحا دیده نشده.
اسم: شکوفا (دختر) (فارسی) (تلفظ: šo (e) kufā) (فارسی: شکوفا) (انگلیسی: shokufa)
معنی: شکفته شده، غنچه ای که باز شده است، رشد یافته، ویژگی گل یا غنچه ای که باز شده است، شکفته، ( به مجاز ) با رونق، پیشرفته
{dehiscent} [زیست شناسی] ویژگی میوه یا اندامی بارده که پس از رسیدن باز می شود و محتوای آن آشکار می شود * مصوب فرهنگستان اول
شکفنده، شکوفه - دهنده.
💡 نقرهکوبی روی فلزات در دوره صفوی به اوج شکوفایی و کمال خود رسید.
💡 که لشکر شکوفان مغفر شکاف نهان صلح جستند و پیدا مصاف
💡 اسحاق بن یوسف بن پولگار یا اسحاق پولگار فیلسوف، شاعر و دینشناس یهودی اسپانیایی بود که در نیمه اول سده چهاردهم میلادی به اوج شکوفای ی خود رسید.
💡 ادبیات افغانستان برای قرنها از نظر ادبیات با تمدنهای ایران، چین و هند پیوند دارد. کارهای هنری این کشور در عصر اسلامی در دوران غزنویان در قرن دهم تا دوازدهم میلادی و دودمان غوریها که معمولاً از زبان فارسی استفاده میکردند شکوفا شد.
💡 خزان عشق نبینی که من به هر دمی ای گل در آرزوی شکوفائی و بهار تو بودم
