زایا

زایا. ( نف ) زاینده. آنکه زاید.

(ص فا. ) زاینده، آن که تولید می کند.

زاینده.

زاییدن
( صفت ) زاینده مولود.

{productive} [زبان شناسی] در صرف، ویژگی صورت ها و الگوها و قواعدی که مکرراً برای ساخت صورت های جدید به کار می روند

زاینده، آن که تولید می‌کند.

💡 در پس زانوی فکرت چون نشستم تا کنم در سزای ناسزایان امتحان خود به هجو

💡 در مزایای مظاهر نیست ظاهر غیر دوست اوست عابد اوست معبود اوست ساجد هم سجود

💡 این تمایز توسط آیزایا برلین در سخنرانی‌اش در سال ۱۹۵۸ با عنوان «دو مفهوم آزادی» مطرح شد.

💡 تا به گیسویِ تو دستِ ناسزایان کم رسد هر دلی از حلقه‌ای در ذکرِ یارب یارب است

💡 از مهم‌ترین مزایای این ماشین زمان کوتاه سیکل کاری آن می‌باشد.

💡 به ادا پایه فزایا به نظر عقده گشایا به کرم ابر عطایا به غضب برق سنانا