خلاصی

خلاصی. [ خ ِ / خ َ ] ( حامص ) آزادی. رستگاری. رهایی. نجات. ( ناظم الاطباء ):
دل ز راحت نشان نخواهد داد
غم خلاصی بجان نخواهد داد.خاقانی.گر از غم خلاصی طلب کردمی
هم از نای نوشی سبب کردمی.خاقانی.|| شفا. || رهایی از بند و زندان. || فرار. || فلاح. ( ناظم الاطباء ).

رهایی رستگاری نجات.

💡 به شکنج طره او دل وحشی است مایل که خلاصیش مبادا ز بلای دام هرگز

💡 زر طاعت بری آنجا که اخلاصی در آن نبود بسی بر تو شکست آرد درست کم عیار تو

💡 تا کی به قید عالم صورت به سر بریم؟ آیینه را خلاصی ازین زنگبار بخش

💡 به هیچ حیله ز پیش اجل خلاصی نیست ز گرگ اگر بجهی پوست می کند سلاخ

💡 سید رکن الدین در قضیه قتل تاجری نصاری که در یزد اتفاق می‌افتد مورد غضب و اتهام سلطان یزد واقع می‌شود و به زندان می‌افتد. فرزندش سید شمس الدین برای خلاصی پدر راه تبریز را پیش می‌گیرد تا به دستور شاه پروانه آزادی پدر را اخذ کند.

💡 ای دل از چاه ضلالت گر خلاصی بایدت عروه وثقای شرع احمد مختار گیر