یک لخت

یک لخت. [ ی َ / ی ِ ل َ ] ( ص مرکب ) یک دست و یکسان. ( آنندراج ). || یک تخته. یک پارچه. یک پاره. ( یادداشت مؤلف ). متصل و به هم پیوسته: آن آسمان ها یک لخت بود. حق تعالی به قدرت کامله خودهفت طبق کرد که ذره ای از یکدیگر زیاد و کم نبود. ( قصص الانبیاء ص 13 ). پس خدای تعالی ریگ را بیافرید و باد را فرمان داد تا آن همه یک لخت شد پس آفتاب را فرمان داد تا درتافت و آن را سنگ گردانید.

( ~. لَ ) (ص مر. ) ۱ - یکپارچه، یکدست. ۲ - آن که همیشه بر یک وضع و حالت باشد و تغییر نکند.

۱. یکپارچه، یکدست.
۲. یکسان.
۳. [مجاز] آن که همیشه بر یک وضع و حالت باشد و از روش خود برنگردد.

یکباره یکسر: همه تن او یک لخت یکی ریش گشت بی پوست.

یکپارچه، یکدست.
آن که همیشه بر یک وضع و حالت باشد و تغییر نکند.

💡 پس آنگاه یک لخت از آن خون پاک بیندود بر چهره ی تابناک

💡 معشوقی و عاشقی کشد رخت گردد نظر دو لخت یک لخت

💡 زدش بر زمین همچو یک لخت کوه پر از بیم شد جان توران گروه

💡 بمویید یک لخت و آنگاه گفت که ای کوفیان مرگتان باد جفت

💡 یکی گرز دارد چو یک لخت کوه همی تابد اندر میان گروه

💡 بییفتاد آن دد چو یک لخت کوه به پیش بزرگان ایران گروه