کلمه یان در ادبیات فارسی به معنای سخنان بیمعنی و ناهنجار است که معمولاً در شرایط خاصی مانند خستگی، بیماری یا خوابآلودگی بیان میشود. این واژه به نوعی از گفتار اشاره دارد که فاقد منطق و هدف است و ممکن است از ذهن ناآرام یا تحت تأثیر عوامل خارجی ناشی شود. در ادبیات، هذیان به عنوان نمادی از آشفتگی ذهن و عدم توانایی در بیان درست افکار و احساسات مطرح میشود.
یان
فرهنگ معین
(اِ. ) ۱ - سخنان بی معنی که بی اراده گفته شود. ۲ - هذیان.
فرهنگ فارسی
به معنی هذیان باشد و آن سخنان نامربوطی است که بیماران خراب گویند غش و بیهوشی
جمله سازی با یان
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 با سخن تو همه سخنها یان است / با هنر تو همه هنرها بیکار (فرخی)
