یافه درای

( ~. دَ )(ص فا. ) بیهوده گو، ژاژخای.

یاوه گوی، بیهوده گو.

( صفت ) بیهوده گر ژاژخای: اگرکسی گوید که درگیتی کسی برسان اوست گر همه پیغمبری باشد بود یافه درای. ( منوچهری )

بیهوده گو، ژاژخای.

💡 نترسم من از کبک یافه درای که اشتر نترسد ز بانگ درای

💡 آنکه او را بستاید چه بود: پاک سخن وانکه او را نستاید چه بود: یافه درای

💡 من صبحم و در مدح تو جز صدق نگویم این یافه درایان را کذبست تکلم

💡 بی سبب تیغ کشی سنگین دل بی زبان لاف زنی یافه درای

💡 زبس که می گدازد تنم زغصه و دود بجان رسیدم ار این شاعران یافه درای