گوریش

گوریش. [ گ َ / گُو ] ( ص مرکب ) گاوریش. احمق. گوبروت:
نبود باید گوریش تا به آخر عمر
که مردمان به چنین ضحکه ها شوند سمر.مسعودسعد.گر او از این پس گوریش خوانَدم شاید
وز این حدیث نباید مرا نمود عدول.مسعودسعد.بود اندر جهان چو من گوریش
باشد اندر جهان چو من نادان.مسعودسعد.رجوع به گاوریش و گوبروت شود.

(گَ یا گُ ) (ص مر. ) = گاوریش: احمق، ابله.

گاوریش: احمق، ابله.

💡 بود اندر جهان چون من گوریش باشد اندر جهان چو من نادان

💡 خصم گوریش کن که خواجه ما بر سر درس و ختم قرآن شد

💡 گر او ازین پس گوریش خواندم شاید وزین حدیث نباید مرا نمود ملال

💡 نبود باید گوریش تا به آخر عمر که مردمان به چنین ضحک ها شوند سمر