گواره

گواره. [ گ َ رَ / رِ ] ( اِ مرکب ) مخفف گهواره است، و به عربی مهد خوانند. ( برهان ):
ای پیرهنت گواره گل
رویت گل سرگواره گل.سیداحمد مشهدی.|| گله گاو. ( برهان ). در خراسان نیز به این معنی است. ( فرهنگ نظام ). || گله گاومیش. || ( اِ ) خانه زنبور. ( برهان ). || سبدی باشد که انگِشت در آن کشند. ( لغت فرس ص 514 ). قرطال. ( تفلیسی ):
گر بخواهی نیاز نوشیدن
تو همی آب در گواره کنی.؟ ( از لغت فرس اسدی ص 514 ).رجوع به کوار و کوواره و کواره و گوار شود. || هر چیز محلل غذا و هضم کننده و گوار. || هر آنچه از خوردنی و آشامیدنی که به آسانی از حلق فرورود و در گلو گیر نکند. ( ناظم الاطباء ).

(گَ رَ یا رِ ) (اِ. ) ۱ - مخفف گهواره است. ۲ - گله گاو. ۳ - خانة زنبور.

گلۀ گاو.
= گاهواره

گله گاو، گاواره وگاباره وگوباره وکوپاره هم گفته شده
( اسم ) سبدی که در آن زغال حمل کنند. ۲ - دبه سله: گواره با خود آرای دوغ خواره. که تا دوغت کنم گواره... ( اسرار نام. عطار )
مخفف گهواره است و به عربی مهد خوانند.

مخفف گهواره‌
گله گاو.
خانة زنبور.

💡 به دشت رانده سراسرگواره وگله به‌گاو بسته تناتن‌گوآهن و ایمر

💡 بس بزم عیش گشت سیه پوش و مطربان دادند جای خود همه بر سوگوارها

💡 در لقمه موی را نتوان دید تیره شب در فقر، خوشگوار بود ناگوارها

💡 کز شاعران نوندمنم و نوگواره یک بیت پرنیان کنم از سنگ خاره

💡 خاموش باش اگر چه به بشرای احمدی همچون مسیح ناطق طفل گواره‌ایم