گلشن

گلشن. [ گ ُ ش َ ] ( اِ مرکب ) جای گل و این مرکب است از گل و شن که کلمه نسبت است. ( غیاث ) ( آنندراج ). مرادف گلستان. ( آنندراج ). گلزار. ( صحاح الفرس )

( ~. شَ ) (اِمر. ) گلزار، گلستان.

باغی که گل های فراوان داشته باشد، گلزار، گلستان.

دهلوی سعد الله ملقب به شاه گلشن ( ف. ۱۱۴٠ م. ) صوفی و شاعر فارسی گوی هندی که اشعار بسیاری دارد.
گلزار، گلستان، باغی که گلهای فراوان داشته باشد
( اسم ) گلستانگلزار: بسیط عالم بجمال چهر. جهان آرایش گلشن و چشم جهان بنور طلعت بهجت فزایش روشن ساخت. ( المعجم ) یا گلشن قدس. عالم جبروت: طایر گلشن قدسم چه دهم شرح فراق که در این دامگه حادثه چون افتادم ? ( حافظ ) ۲ - خان. آراسته: نشستند در گلشن زرنگار بزرگان پرمایه با شهریار.
نام جدیدی است که برای طبس تعیین شده است.

اسم: گلشن (دختر) (فارسی) (طبیعت) (تلفظ: golšan) (فارسی: گلشَن) (انگلیسی: golshan)
معنی: گلستان، گلزار، جدیقه، باغ، ( به مجاز ) خانه

💡 معماری برج آرمیتاژ گلشن با بهره‌گیری از فرم پیشگام، معرف قدرت تکنولوژیک، تخصص سازندگان، حفظ هویت و بافت شهری و ترسیم کننده معماری آینده شهر خواهد بود و تصویر ماندگاری برای مخاطبین و شهروندان ایجاد می‌کند. این برج با موقعیتی در سایت جانمایی شده که در محورهای شهری هفت تیر و وکیل آباد به‌عنوان یک آیکون شهری جلوه کرده‌است.

💡 از وی تألیفی به نام گلشن مراد به یادگار مانده که شامل تاریخ حوادث عصر نادرشاه و روزگار زندیه است. این تاریخ که به نام علیمراد خان زند تألیف شده به نثر مصنوع است و حکایت از فضل و دانش مؤلف دارد. بخش بزرگی از کتاب را ابوالحسن خود به تحریر درآورده و باقی را پسرش محمدباقر تا سال ۱۲۱۰ هـ. ق به پایان برده است.

💡 ساقی گلشن اگر ساقیه خاک نهاد ساقیه مجلس ما ساقی سیمین بدن است