لغت نامه دهخدا
گل گفتن. [ گ ُ گ ُ ت َ ] ( مص مرکب ) خوب گفتن. ( از آنندراج ). حرفهای نیکو و پسندیده گفتن. سخنان عالی راندن: گل گفتن و گل شنفتن. گلی بگوییم و گلی بشنویم.
گل گفتن. [ گ ُ گ ُ ت َ ] ( مص مرکب ) خوب گفتن. ( از آنندراج ). حرفهای نیکو و پسندیده گفتن. سخنان عالی راندن: گل گفتن و گل شنفتن. گلی بگوییم و گلی بشنویم.
( ~. گُ تَ ) (مص ل. ) حرف نیکو و به جا گفتن.
خوب گفتن. حرفهای نیکو و پسندیده گفتن
حرف نیکو و به جا گفتن.
💡 تا تورا لعبت چگل گفتند روبه بتخانه چگل باشم
💡 به گل گفتند: بلبل بس حقیرست ترا با او چرا این دارو گیرست؟