کیسه بر

کیسه بر. [س َ / س ِ ب ُ ] ( نف مرکب ) دزدی که عیار است و زر از کیسه مردم دررباید. ( آنندراج ). جیب بر. ( ناظم الاطباء ). دزدی که پول مردم را رباید. جیب بر. ( فرهنگ فارسی معین ). طرار. ( مجمل اللغه ) ( منتهی الارب ):
دست غیری مبر که در همه شهر
قلبکاران کیسه بر ماییم.خاقانی.کیسه برانند در این رهگذر
هرکه تهی کیسه تر آسوده تر.نظامی.کیسه بر آن خواب غنیمت شمرد
آمد و ازکیسه غنیمت ببرد.نظامی.شنیدم حاسدی زآنها که دانی
که دزد کیسه بر باشد نهانی.نظامی.کیسه بری چند شگرفی نمود
هیچ شگرفیش نمی کرد سود.نظامی ( مخزن الاسرار ص 116 ).رضاو ورع نیکنامان حر
هوی و هوس رهزن و کیسه بر.سعدی ( بوستان ).نگه دارد آن شوخ در کیسه دُر
که بیند همه خلق را کیسه بر.سعدی ( بوستان ).رجوع به کیسه بریدن شود.

( ~. بُ ) (ص فا. ) دزد، جیب بُر.

دزدی که پول مردم را از جیب آنان می دزدد، جیب بر.

( صفت ) دزدی که پول مردم را رباید جیب بر.

دزد، جیب بُر.

💡 بی تو از تن چه کیسه بردوزم؟ یا ز جان، من چه طرف بربندم؟

💡 همه مال و دل بداده سر کیسه برگشاده به امید کیسه تو که خلاصه وفایی

💡 کیسه بر چرخ مدوزید که این دون همت ماه را از دل خود زاد سفر می بخشد

💡 نگه دارد آن شوخ در کیسه در که بیند همه خلق را کیسه بر

💡 ز کنجش زمین کیسه بر دوخته سمن سیم و خیری زر اندوخته

💡 آن‌چنان مهتاب پیماید به سحر کز خسان صد کیسه برباید به سحر