کوه نورد

مترادف‌ها

کوهنورد، صعودکننده

لغت نامه دهخدا

کوه نورد. [ ن َ وَ ] ( نف مرکب ) عبورکننده از کوه. ( ناظم الاطباء ). کوه پیما. رَقّاء. ( از یادداشت به خط مرحوم دهخدا ):
باد چون عزم اوست در ناورد
زآن بیابان بُر است و کوه نورد.مختاری.کرد صحرانشین کوه نورد
چون بیابانیان بیابان گرد.نظامی.تازی اسبان پارسی پرورد
همه دریاگذار و کوه نورد.نظامی.|| آنکه به ورزش کوه نوردی پردازد.

فرهنگ معین

(نَ وَ ) (ص فا. ) کسی که قسمت - های سخت کوه را می پیماید تا به قله برسد.

فرهنگ عمید

۱. کسی که بتواند از قسمت های سخت کوه عبور کند و به قلۀ آن بالا برود.
۲. (اسم، صفت ) ورزشکاری که در کوه نوردی مهارت دارد.

فرهنگ فارسی

عبور کننده از کوه. کوه پیما

ویکی واژه

کسی که قسمت -‌های سخت کوه را می‌پیماید تا به قله برسد.

جمله سازی با کوه نورد

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 تازی اسبان پارسی پرورد همه دریا گذار و کوه نورد

💡 در سال 1930 وی درگیر بیماری قلبی شدکه او را مجبور به رها کردن کوه نوردی کرد. پیگو در سال 1943 کرسی استادی را رها کرد اما تا پایان عمر عضوی از کالج کینگ باقی ماند.

💡 یک کوه نورد حرفه‌ای باید علاوه بر قدرت بدنی بسیار بالا، از دانش تخصصی برای کار با تجهیزات ایمنی و پیش‌بینی شرایط جوی سخت برخوردار باشد.

💡 پس از ماه‌ها تمرین سخت و آماده‌سازی جسمانی، آن کوه نورد بالاخره توانست از قله بلندترین کوه منطقه عبور کرده و پرچم خود را در آنجا نصب کند.

💡 تجهیزات مورد نیاز برای هر کوه نورد شامل طناب‌های مقاوم، کلاه ایمنی، چکمه‌های مخصوص و لباس‌های گرم است که در شرایط بسیار سرد حیاتی هستند.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران