کندک

کندک. [ ک َ دَ ] ( اِ ) حفره: اُکرَه؛ کندکی که در آن آب جمع شود. ( منتهی الارب ). و رجوع به کندگ و کنده شود.
کندک. [ ک ُ دَ] ( اِ ) نان ریزه شده و پاره پاره. ( برهان ) ( آنندراج ).ریزه ریزه و پاره پاره نان. ( انجمن آرا ). نان ریزه. ( فرهنگ رشیدی ) ( فرهنگ جهانگیری ). نان ریزریز کرده. ( ناظم الاطباء ). || غوزه. جوزق. جوزقه پنبه. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ). رجوع به گندک شود.

(کُ دَ ) (اِ. ) نان ریزریز شده، نان پاره پاره.

ریزۀ نان، پارۀ نان، نان ریزشده.

( اسم ) نان ریز ریز شده نان پاره پاره.
حفره. اکراه کندکی که در آن آب جمع شود...

💡 دولت که دهد رو،به جوانی مزه دارد چون سر نبود بال هما راچه کندکس ؟

💡 گفتم‌که اختیارکنم جز تو دلبری گفتاکه عاشقی نکندکس به اختیار

💡 هم ازآن روز سر سلسله ومهتر قوم بسته در خدمت این تربت پاکندکمر

💡 آبی‌که چو آقانی اگر نوش‌کندکس یابد ز پی مدح ملک فکر مصابی

💡 مرا به عشق تو زین پس ملامتی نکندکس چرا که پرده پرهیز شیخ و شاب دریدی

💡 در ملک نیستی‌چه تصرف‌کندکسی عنقاگم است در پی نام نگین ما