کم بضاعت

(کَ. بَ عَ ) [ فا - ع. ] (ص مر. ) فقیر، ندار.

فقیر، ندار.

💡 چو مار ا نیست جز تقصیر طاعت چه وزن آریم مشتی کم بضاعت

💡 دگر ره گفت هان ای کم بضاعت امیدم منقطع نیست از شفاعت

💡 داد ز کم بضاعتی آه ز سست همتی معصیت آتشی نیافت در خور ابر رحمتی

💡 هرکس زخوان قسمت خود رزق می خورد از کم بضاعتی خجل ازمیهمان مباش

💡 رسمیست در زمانه که هر کم بضاعتی رتبت بسیش ز اهل هنر بیشتر بود

💡 چو ما را نیست جز تقصیر طاعت چه وزن آریم؟ مشتی کم بضاعت